Κυνηγετικά όπλα – Πρακτικό εγχειρίδιο Κυνηγού

4. Πυρομαχικά

Εικ. 4.1 Παραδοσιακό και σύγχρονο φυσίγγιο με τα μέρη τους

· Τα φυσίγγια

Περιγραφή. Το φυσίγγιο του λειόκαννου (Εικ. 4.1) αποτελείται από:

1. Μία πλαστική ή χάρτινη θήκη.

2. Ένα κυλινδρικό μεταλλικό τμήμα, το «πυθμένιο», το οποίο καταλήγει σε πατούρα, ώστε να επιτυγχάνεται η εξώλκευση.

Το πυθμένιο και η θήκη μαζί αποτελούν τον «κάλυκα». Είναι το τμήμα του φυσιγγίου που απομένει στη θαλάμη του όπλου μετά την βολή. Οι κάλυκες ανεξαρτήτως του διαμετρήματος έχουν μήκος ανάλογο με την θαλάμη για την οποία προορίζονται. Ετσι έχουμε κάλυκες μήκους από 65 έως 70 mm για κάννες με θαλάμη 70 mm (2¾΄΄), 76 mm για κάνες με θαλάμη 76 mm (3΄΄ «magnum») και 89 mm για κάννες με θαλάμη 89 mm (3½΄΄ «souper magnum»).

Προσοχή: Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε φυσίγγια μικρότερου μήκους σε μεγαλύτερη θαλάμη. Το αντίθετο απαγορεύεται. Υπάρχει κίνδυνος βλάβης του όπλου ή ακόμη και ρίξης της κάννης. Για να αποφευχθούν τέτοια λάθη οι κατασκευαστές αναγράφουν επάνω στην κάνη το διαμέτρημα και το μήκος της θαλάμης μαζί π.χ. Cal. 12 – 70 ή 12 – 2¾΄΄.

3. Το καψύλι στο κέντρο του πυθμενίου, το οποίο χτυπά ο επικρουστήρας του όπλου.

4. Το κλείσιμο, το οποίο γίνεται ή με ένα δισκοειδές χαρτονάκι πάχους 1 mm και γύρισμα των χειλιών του κάλυκα (ρέλιασμα) ή με αστεροειδές θερμικό «δίπλωμα» των χειλιών του κάλυκα.

5. Την πυρίτιδα, η οποία βρίσκεται σ’ επαφή με το καψύλι και αναφλέγεται απ’ αυτό σε χρόνο 1/1000 του δευτερολέπτου.

6. Τη βυσμάτωση, η οποία βρίσκεται ανάμεσα στα σκάγια και την πυρίτιδα. Είναι αυτή που, ωθούμενη από την πίεση των παραγόμενων αερίων από την καύση της πυρίτιδας, ωθεί με τη σειρά της τα σκάγια προς το στόμιο της κάννης και εμποδίζει ταυτόχρονα το πέρασμα αερίων προς τα σκάγια. Τα βύσματα διακρίνονται στα παραδοσιακά που μπορεί να είναι κατασκευασμένα από μαλλί (κετσέ) ή πεπιεσμένο χαρτί και στα σύγχρονα που έχουν τη μορφή κυαθίου (κύπελου) και είναι κατασκευασμένα από πολυαιθυλένιο. Τα σύγχρονα, οι λεγόμενοι συγκεντρωτήρες, δίνουν καλύτερα βλητικά αποτελέσματα και ως προς την συγκέντρωση και ως προς την κατανομή.

7. Τα σκάγια, τα οποία βρίσκονται τοποθετημένα στο πάνω μέρος του φυσιγγίου, μεταξύ του βύσματος και του κλεισίματος, είναι αυτά που θα φύγουν απ’ την κάννη και θα ταξιδέψουν προς το στόχο με σκοπό να τον πλήξουν. Στις περιπτώσεις που το βύσμα είναι συγκεντρωτήρας, το μεγαλύτερο μέρος των σκαγιών βρίσκεται μέσα σ’ αυτόν και έτσι αποφεύγεται η τριβή τους με τα εσωτερικά τοιχώματα της κάνης.

8. Τον διασπορέα, ο οποίος είναι μια πλαστική σταυροειδής διάταξη, που βρίσκεται μέσα στον συγκεντρωτήρα και έχει σκοπό να αυξήσει την διασπορά των σκαγιών σε κοντινές αποστάσεις, όπως π.χ. στο κυνήγι της μπεκάτσας. Η αποτελεσματικότητα του διασπορέα είναι μεγαλύτερη στις τσοκαρισμένες κάνες παρά στις «ανοιχτές».

Λειτουργία.

Με το χτύπημα του επικρουστήρα στο καψύλι, αυτό παράγει ισχυρό σπινθήρα, ο οποίος κάνει την πυρίτιδα να αναφλεγεί βίαια δηλ. να εκραγεί και να παράγει μεγάλη ποσότητα αερίων. Τα αέρια αυτά, επειδή βρίσκονται σε περιορισμένο χώρο (φυσίγγιο), αναπτύσσουν πολύ ισχυρή πίεση. Η πίεση των αερίων ωθεί το βύσμα και αυτό με τη σειρά του τα σκάγια, τα οποία ανοίγουν το κλείσιμο του φυσιγγίου και κινούνται προς το στόμιο της κάννης με μεγάλη ταχύτητα.