Κυνηγετικά όπλα – Πρακτικό εγχειρίδιο Κυνηγού

· Κύρια σημεία του κυνηγετικού όπλου – περιγραφή

Εικ. 2.9 Κύρια σημεία του όπλου: Εικ. 2.9 Κύρια σημεία του όπλου: 1. Μεγάλη κλίση, 2. Μικρή κλίση, 3. Μοχλός ανοίγματος (πεταλούδα), 4. Ασφάλεια, 5. Προσωμίδα, 6. Κοντάκι, 7. Μήκος κοντακίου, 8. Σκανδάλη, 9. Υποφυλακτήρας της σκανδάλης, 10. Βάση (μπάσκουλα), 11. Ξυστός (πάπια), 12. Κάννες, 13. Υποστηρίγματα της ρίγας, 14. Στόμιο της κάννης, 15. Ρίγα, 16. Στόχαστρο

Κοντάκι. Στο πίσω μέρος του όπλου βρίσκεται το κοντάκι με το οποίο ο κυνηγός επωμίζει το όπλο, ώστε οι κάνες του όπλου να ευθυγραμμιστούν με το στόχο. Το κοντάκι κατασκευάζεται από ξύλο, συνήθως καρυδιάς και σπανιότερα οξυάς σε φθηνές κατασκευές ή από συνθετική ύλη (πλαστικό). Στο πίσω μέρος φέρει κατάλληλα διαμορφωμένη προσθήκη την προσωμίδα (πέλμα), η οποία έχει δύο ρόλους: Αφενός την απορρόφηση μέρους της ανάκρουσης λόγω της ελαστικής της κατασκευής και αφετέρου την καλή πρόσφυση του κοντακιού στον ώμο του κυνηγού με την κατάλληλη διαμόρφωση της επιφάνειάς της. Το κοντάκι στο πρόσθιο τμήμα του και στην επιφάνεια ακριβώς την οποία αγκαλιάζει η παλάμη του κυνηγού, φέρει πυκνή ή αραιή χάραξη, την λεγόμενη «ψάθα», η οποία σταθεροποιεί το χέρι του κυνηγού στη σωστή θέση τη στιγμή της βολής.

Τα κοντάκια, ως προς τη μορφή τους και τη θέση που τοποθετείται η παλάμη του σκοπευτή επ’ αυτών, διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες:

Αγγλικού τύπου (αγγλέ), τα οποία προορίζονται για δισκάνδαλα όπλα, ώστε κατά την μετακίνηση του δείκτη από τη μια σκανδάλη στην άλλη, η παλάμη να γλιστρά προς τα πίσω χωρίς πρόβλημα.

◊ Πιστολοειδή (πιστολέ), τα οποία προορίζονται για μονοσκάνδαλα όπλα και προσφέρουν στον σκοπευτή καλύτερη αίσθηση πρόσφυσης απ’ ότι τα προηγούμενα.

◊ Ημιπιστολοειδή (ντεμιπιστολέ), τα οποία αποτελούν μια ενδιάμεση κατηγορία των δύο προηγουμένων, συνδυάζοντας τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους.

Εικ. 2.10 Τύποι κοντακιών

Υπάρχουν και άλλες κατηγορίες κοντακιών που χρησιμοποιούνται σε πιο εξειδικευμένες περιπτώσεις, όπως τα «μόντε κάρλο» που χρησιμοποιούνται στα όπλα του τραπ, τα Βαυαρικά που χρησιμοποιούνται σε όπλα για μεγάλο θήραμα, τα «λαιμός κύκνου», κ.α.

Το πιο σπουδαίο όμως στοιχείο που πρέπει να γνωρίζει ο σκοπευτής ή ο κυνηγός, είναι ότι στα λειόκανα όπλα το ρόλο του κλεισιοσκοπίου τον έχει το κοντάκι. Πρέπει δηλ. οι διαστάσεις του να είναι τέτοιες που να ταιριάζει απόλυτα στον χρήστη, ώστε μόλις επωμίσει και η προσωμίδα «φωλιάσει» στην κλείδωση του ώμου και το ζυγωματικό του προσώπου «καθήσει» πάνω στη ράχη του κοντακιού, η κόρη του ματιού του πρέπει να βρίσκεται σε μια ευθεία που ορίζεται από την ακή του στοχάστρου και το σημείο που βρίσκεται 5 mm ψηλότερα από την αρχή της ρίγας, δηλ. αμέσως μπροστά από τη βάση.

Το κοντάκι καθορίζεται από τις εξής τέσσερις βασικές διαστάσεις:

     ◊ Τη μεγάλη κλίση: Είναι η κατακόρυφη απόσταση από την νοητή προέκταση της ρίγας μέχρι την πάνω άκρη της προσωμίδας.

     ◊ Τη μικρή κλίση: Είναι η κατακόρυφη απόσταση από την νοητή προέκταση της ρίγας μέχρι την μπροστά πάνω άκρη της ράχης του κοντακιού.

     ◊ Την παρέκκλιση: Είναι η οριζόντια απόσταση από το κατακόρυφο επίπεδο που τέμνει το όπλο, χωρίζοντάς το σε δύο απόλυτα συμμετρικά τμήματα, μέχρι το κέντρο της πάνω άκρης της προσωμίδας. Για τους δεξιόχειρες αυτή η παρέκκλιση είναι προς τα δεξιά και λέγεται cast off και για τους αριστερόχειρες προς τ’ αριστερά και λέγεται cast on.

     ◊ Το μήκος: Είναι η απόσταση από τη σκανδάλη (την πρώτη όταν πρόκειται για δισκάνδαλο όπλο) μέχρι το κέντρο της προσωμίδας.